© 2019 by Verbindende Woorden

Tel 06 - 41785484

Privacy

Algemene Voorwaarden

Volg mij

  • Twitter Social Icon
  • Facebook Social Icon
  • LinkedIn Social Icon

Ik denk dat ik een jaar of twaalf was. Ik logeerde bij mijn opa en oma in Den Haag. Ze woonden destijds in een oud pand wat vandaag niet meer bestaat. Maar ik ruik het nog en kan je precies vertellen hoe het eruit zag. Een dubbel bovenhuis en een benedenhuis waar mijn opa schilderde en kluste. Als er werd aangebeld trok mijn oma vanaf boven aan een touwtje en dan ging de deur vanzelf open.

Mijn favoriete plek was de keuken. Het was er klein maar gezellig en knus. Mijn opa bakte er eitjes en mosselen. Van mijn oma kreeg ik witte tijgerboterhammen met roomboter en chocoladevlokken.

 

Op een dag zette mijn opa een typemachine op de keukentafel. Precies tegenover de transistorradio en een theeblad met fragile theekopjes in allerlei kleuren. Ik mocht verhalen schrijven. Ik keek ernaar alsof ik een pot met goud zag, kroop achter het apparaat en ging aan de slag.

 

Vanaf die dag wilde ik schrijfster worden en schrijven doe ik nog steeds erg graag. Sinds een aantal jaren zit ik ook bij een poëziewerkgroep en schrijf ik gedichten wat ik echt heerlijk vind. Schrijven maakt mij gelukkig en ik vind het een grote eer om jullie persoonlijke verhaal te schrijven. Een portret in woorden. Geheel volgens jullie eigen stijl.

Mijn droom...